Posts tonen met het label postrock. Alle posts tonen
Posts tonen met het label postrock. Alle posts tonen

maandag 18 juli 2011

light bearer: lapsus


Light Bearer is de nieuwe band van Alex CF van het magistrale Fall of efrafa. Ook met deze band wil hij weer een totaalpakket van kunst, muziek en literatuur creeëren. Net zoals bij Fall of efrafa is ook dit weer een conceptband. Lapsus is het eerste hoofdstuk in een verhaal over godsdienst, atheïsme en vrijheid. De inspiratiebronnen voor dit werk zijn Paradise lost van milton, het boek genesis en vooral de "his dark materials" van Phillip Pullman. De meeste mensen kennen hiervan alleen het eerste deel dat verfilmd is als the golden compass.

De nummers van Light Bearer zijn lange uitgesponnen werkstukken die zich constant heen en weer bewegen tussen post rock en post hardcore. Enkele bands die ik al als referentie heb horen noemen zijn Explosions in the sky, Isis, Amen ra en natuurlijk Fall of efrafa. Maar die verwijzing naar de vorige band van Alex CF heeft voor een deel ook te maken met zijn stemgeluid. Je kan echt de passie en de vertwijfeling voelen in zijn hese, maar toch brute stem. De muziek probeert ook niet gewoon van zacht naar hard te gaan, wat wel een euvel is dat sommige post hardcore bands hebben, maar bouwt een dynamiek op die het verhaal moet ondersteunen. Ook wordt de muziek opgefleurd met violen, cello's etc...

Ik moet zeggen dat ik echt onder de indruk ben van Light bearer. Dit is een magnifieke plaat die op de een of andere manier echt verslavend werkt.

donderdag 14 april 2011

Fen: epoch


Epoch is het tweede album van de Britse band Fen. Op dit album staan 8 nummers die alle een lengte tussen 6 minuten en 11 minuten hebben. Dan weet je meteen dat we het hier niet over een popband hebben. De stijl van Fen is een mengeling van black metal, doom metal, shoegaze en post rock. Het zijn dus lange uitgesponnen nummers waarbij sfeer en intensiteit voorop staan. Men varieert voortdurend tussen episch black metal en postrock zoals je wel eens bij op dat studio Brussel programma Duyster hoort. Het gevaar hierbij is dat de muziek saai zou worden, maar dat is bij Fen nooit het geval. De opbouw van de nummers roept een meeslepende, donker sfeer op die er voor zorgt dat dit album het volle uur uw aandacht vasthoudt.

Mensen die bands als Wolves in the throneroom, Drudkh en Agalloch goed vinden moeten dit zeker eens beluisteren. Maar ook mensen die van bands als Isis of Amen Ra houden moeten hier iets mee kunnen. en zelfs liefhebbers van post rock die niet vies zijn van wat hardere invloeden in hun muziek zouden hier eens naar moeten luisteren.