light bearer: lapsus

Light Bearer is de nieuwe band van Alex CF van het magistrale Fall of efrafa. Ook met deze band wil hij weer een totaalpakket van kunst, muziek en literatuur creeëren. Net zoals bij Fall of efrafa is ook dit weer een conceptband. Lapsus is het eerste hoofdstuk in een verhaal over godsdienst, atheïsme en vrijheid. De inspiratiebronnen voor dit werk zijn Paradise lost van milton, het boek genesis en vooral de "his dark materials" van Phillip Pullman. De meeste mensen kennen hiervan alleen het eerste deel dat verfilmd is als the golden compass.

De nummers van Light Bearer zijn lange uitgesponnen werkstukken die zich constant heen en weer bewegen tussen post rock en post hardcore. Enkele bands die ik al als referentie heb horen noemen zijn Explosions in the sky, Isis, Amen ra en natuurlijk Fall of efrafa. Maar die verwijzing naar de vorige band van Alex CF heeft voor een deel ook te maken met zijn stemgeluid. Je kan echt de passie en de vertwijfeling voelen in zijn hese, maar toch brute stem. De muziek probeert ook niet gewoon van zacht naar hard te gaan, wat wel een euvel is dat sommige post hardcore bands hebben, maar bouwt een dynamiek op die het verhaal moet ondersteunen. Ook wordt de muziek opgefleurd met violen, cello's etc...

Ik moet zeggen dat ik echt onder de indruk ben van Light bearer. Dit is een magnifieke plaat die op de een of andere manier echt verslavend werkt.

crowbar: sever the wicked hand

Sever the wicked hand is het meest recente studioalbum van de Amerikaanse band Crowbar. De drijvende kracht achter Crowbar is Kirk Weinstein, die ook nog actief is in Down en Kingdom of sorrow. Al deze bands hebben gemeen dat ze trage dreigende muziek maken.



Kirk Weinstein



In Crowbar mixt Kirk Weinstein trage doom metal/ stoner stukken met snellere agressievere hardcore stukken. De zang is typische stonerzang maar met een agressief randje eraan. De hele sound, van de zeer laag gestemde gitaren, over de zang tot de kale en brute productie, ademt een ingehouden woede uit. En dat maakt deze plaat echt een verslavende plaat.

Het verschil tussen deze plaat en de vorige crowbar plaat is dat er aan deze plaat duidelijk gewerkt is. De hardcore en doom/sludge stukken zijn perfect geïntegreerd in prachtige nummers. Ook kan ik met de beste wil van de wereld geen enkel slecht nummer aanwijzen. En dan zijn de nummers nog eens zo catchy dat ze in je hoofd blijven rondspoken.

Iedereen die van goede, trage en zware muziek houdt, zou deze band beter eens uitchecken. Mensen die van bands als Down, Mastodon, Triptykon of latere Celtic frost houden moeten hier zeker eens naar luisteren.

Primordial: redemption at the puritan's hand

Op het nieuwe album van primordial zit ik al even te wachten. Primordial is namelijk een van de betere hedendaagse bands. Ze zijn ooit begonnen als een iets of wat vreemde black/death metal band, en hebben zich sinsdien ontwikkeld tot een band waarin sfeer, opbouw en intensiteit de belangrijkste kenmerken zijn. Een ander zeer belangrijke factor voor het geluid van deze band is de zangstijl en het speciale stemgeluid van A.A. Nemtheanga

Dit album opent met het nummer "no grave deep enough" en dat is eigenlijk een slechte zaak. Want dat is  het minste nummer van deze cd. Versta me niet verkeerd, dit nummer is nog steeds veel beter dan het gemiddelde nummer van een andere band. Het probleem met dit nummer is dat het een te rechtlijnige opbouw heeft en dat er iets te veel aggressie in vervat zit. Dat gaat een beetje ten koste van de naargeestige sfeer die Primordial normaal gezien oproept. De andere zes nummers zijn echter weer om je vingers bij af te likken.Vooral "the mouth of judas" en "death to the gods" zijn prachtige nummers.  Zeer mooie, lange muziekstukken die er in slagen om je volledig in de sfeer op te zuigen.

Als je Primordial nog niet kent, zou ik ze zeker eens checken als je van goede, intense meeslepende muziek houdt. En als je ze wel al kent, zal je deze plaat wel al op je verlanglijstje hebben staan.