Posts tonen met het label pop. Alle posts tonen
Posts tonen met het label pop. Alle posts tonen

maandag 11 juli 2011

danger mouse & daniele luppi: Rome


Danger mouse is vooral bekend als lid van de band Gnarls barkly, die we allemaal kennen van hun hit Crazy. Op dit album werkt hij samen met de Italiaanse componist Daniele Luppi. De bedoeling van dit album is het maken van een soundtrack bij een niet bestaande spaghetti western.


vlnr: Jack white, Norah jones, Danger mouse, daniele Luppi

Daniele Lupi heeft er voor gezorgd dat dit album ingespeeld werd door muzikanten die ook al te horen waren op soundtracks van Ennio Morricone. Enkele nummers hebben ook zang en die worden ingezongen door Norah jones en Jack white.

Het album heeft die grootse wijde productie die beelden van ruige verlaten landschappen onder een hete zon oproept. Je kan je deze muziek perfect voorstellen bij films van Tarantino en in iets minder mate Sergio Leone.

Dit is een verslavend album omdat het je fantasie prikkelt. Als je van de muziek in films als kill bill of inglorious basterds houdt, dan moet je dit zeker eens uitchecken.



en als bonus nog een nummer met jack white op zang.

maandag 25 april 2011

yevgueni: Welkenraedt.


Yevgueni is al enkele jaren een van mijn favoriete Nederlandstalige popbands. Ze combineren de sounds van Angelsaksische zwijmelpop zoals Belle and sebastian, susan vega of bright eyes met zeer mooie goed geschreven intelligente Nederlandstalige teksten. En om het af te maken heb je dan nog de prachtige en uit duizenden herkenbare stem van Klaas Delrue. Welkenraedt is ondertussen al hun 4de plaat maar er zit nog zeker geen sleet op deze band.

De nieuwe nummers verraden dat men bij Yevgueni niet in het verleden leeft, want in enkele nummers hoor ik nieuwere bands als The xx of Fleet foxes doorschemeren. Ook proberen ze om tussen de nummers zelf iets meer variatie in te bouwen, wat soms heel goed uitdraait (zoals in het nummer welkenraedt) maar soms ook iets minder (zoals in Lege handen). Maar de grote kracht van Yevgueni blijven de melancholische, zwaar op piano leunende nummers als "was er maar iemand", "hofstraat" of "robbie en de aftocht". (Ik heb sowieso een zwak voor de robbie nummers van yevgueni)

De productie van deze plaat was in handen van stef kamil carlens, die we allemaal kennen van dEUS en Zita swoon. En ik vind dat die soms een beetje storend is. In de iets hardere nummers of de hardere stukken (zoals het einde van"verder zonder haar") vind ik de productie te wollig. Ik denk dat de cd meer impact zou hebben met een kalere, rauwere productie die meer een livegevoel oproept. Maar dat is natuurlijk ook voor een deel een kwestie van smaak.

De eindconclusie is dat Yevgueni weer een goede plaat heeft afgeleverd, die duidelijk herkenbaar is als Yevgueni, maar toch geen doorslag is van hun vorige platen. En er staat een Nederlandstalige versie op van Beautiful freak van Eels waarbij Jan de wilde vocaal komt helpen.